"Ik kan minder goed voor mezelf zorgen dan ik dacht" | William Boeva in VIRUS MAG

Hey William. Laat ons niet rond de pot draaien. Je woont alleen. Hoe moeilijk is dat in tijden van deze lockdown?

Het is moeilijker dan ik verwachtte. Ik woon al een paar jaar hier in mijn appartement in centrum Antwerpen, maar normaal gezien ben ik hier niet zo vaak. Meestal ben ik buiten om te werken of op te treden. Nu ben ik verplicht om binnen te blijven en dat is best intens. Ik kan minder goed voor mezelf zorgen dan ik dacht.

Op welke manier?

Vooral praktisch gezien. Ik merk dat mijn keuken echt te klein is. Ik heb meer kasten nodig waar ik aan kan. Normaal gezien kook ik niet zo vaak. Ik bestel veel en ga veel op restaurant. Nu moet ik plannen wanneer ik wel en niet ga koken, wat ik wel en niet ga gebruiken... Twee keer per week komt er huishoudhulp. Normaal plan ik mijn werk, nu plan ik mijn huishouden.

Lees verder onder de foto.

Toen je een paar weken geleden op een pleintje in jouw buurt van de zon stond te genieten, heeft iemand de politie gebeld. Wat vind jij daarvan?

Goh, ik vind dat heel dubbel. Ik kan dat ergens begrijpen. Het is een speciale tijd en mensen zijn bang van corona. We worden opgehitst door de verhalen van lockdownparties en mensen die zich er niet aan houden. Niemand is hierop voorbereid. Iedereen doet z’n best. Voor politici is dit ook nieuw hé, zij weten ook niet persé wat de beste oplossing is. Mensen raken gefrustreerd, omdat ze geen kant en klare antwoorden krijgen aangereikt. De enige houvast die we lijken te hebben is Marc Van Ranst. Die politieagent was ook ambetant hoor, toen die mij op de vingers kwam tikken. Ik heb mijn situatie uitgelegd en geen boete gekregen. En de dag erop ben ik in mijn auto gestapt, naar de kaai gereden en achter een muur in de zon gaan staan.

Vind je het jammer dat we nog niet naar de cinema, op café of naar een show van William Boeva kunnen gaan?

Ik vind dat een hele moeilijke. Het is nog te vroeg om iedereen alles te laten doen natuurlijk. Ik denk wel dat er iets meer balans zou moeten zijn. Op dit moment voelt het aan alsof de economie primeert. Op restaurant gaan en bij vrienden langsgaan, dat mag niet. Maar werken wel, en op de trein zitten naar je werk ook. Ik heb eigenlijk het gevoel dat het niet anders kan, om geen totaal economisch bloedbad aan te richten.

Heb je dan het gevoel dat wij de economie dienen, in plaats van de economie ons?

Ja, zo is het ook he. Als we allemaal op een berg gaan leven en aan ruilhandel gaan doen, dan wordt het leven heel saai. Wij dienen ons economisch systeem dus wel een beetje. Het probleem is dat als het niet gediend wordt, dan valt onze samenleving in duigen, dan komen er heel veel mensen in armoede en dat moet ook vermeden worden. Ik denk dus dat we nu geen andere keuze hebben dan ons naar die maatregelen te gedragen.

Tegen mijn ouders zeiden ze ook ‘stuur hem naar het bijzonder onderwijs’.

William Boeva

Voor veel mensen met een beperking is zo’n lockdown al jaren een realiteit.

William Boeva

Weet je... voor mij wordt nu in de eerste plaats pijnlijk duidelijk hoe hoog dat mensen met een beperking in de pikorde staan van ‘daar denken we aan’. In het begin mochten we niet met de auto rijden, maar ik kan niet goed wandelen. De auto is de enige manier waarop ik me goed kan verplaatsen. Intussen is die regel wel aangepast.

Mensen klagen nu dat ze niet buiten mogen en afhankelijk zijn van anderen, maar dat is een situatie waar veel mensen met een beperking dagelijks in zitten. Ikzelf kan nog wandelen, maar er zijn voor mij zijn er ook heel veel plekken niet toegankelijk. Voor veel mensen met een beperking is zo’n lockdown al jaren een realiteit. Maar met die mensen wordt weinig rekening gehouden, want ze zijn onzichtbaar. Ze worden apart gehouden van de maatschappij, en dat begint al van bij de geboorte. Tegen mijn ouders zeiden ze ook ‘stuur hem naar het bijzonder onderwijs’. En hoewel ik de beste punten van mijn klas had, moest ik als enige een IQ-test doen toen ik van de lagere naar de middelbare school ging.

Voor ik bekend was, keken mensen ook al naar mij. Die hebben nog nooit iemand zoals ik gezien, omdat ze daar niet mee in contact komen. Waarom laat je kinderen in de lagere school of het middelbaar niet een uurtje per week naar een school voor kinderen met een beperking gaan. Waarom laat je hen niet samen spelen? Ik denk dat inclusie vanaf het begin heel erg zou helpen om ‘beperking’ te normaliseren. Dan zouden we er op een moment als dit misschien sneller bij stilstaan dat er mensen zijn voor wie het leven er altijd zo uitziet.

Ik vind gamen heel sociaal... Als je ergens mee zit, dan vertel je dat aan de mensen met wie je gamet.

William Boeva

Je bent een echte gamer. Dat zien we in je nieuwe reeks Gamelab op het Youtube-kanaal van StuBru. Ben je nu vaker aan het gamen?

Ja en nee. In het begin van deze lockdown deed ik dat vaker. Maar na een tijdje word je dat ook beu. Dat evenwicht herstelt zich dus wel.

Lees verder onder de video.

We zien je je daar amuseren met je mede-gamers Eva en Bouba. Hoe sociaal is gamen?

Ik vind gamen heel sociaal. Niet-gamers halen altijd argumenten aan van ‘die gamers zitten alleen en voorovergebogen, die zijn agressief’. En oké, er zijn veel games waarin je moet schieten, maar meestal is dat niet de essentie. Het gaat om de tactiek die je samen met andere gamers uitzet. Ik zie het als voetbal. Je moet ook samenspelen met andere mensen die dedicated zijn, of net niet, die het niet te serieus nemen. Je merkt dat je op den duur met dezelfde mensen begint te spelen. En je praat tussen het gamen door. Als je ergens mee zit, dan vertel je dat aan de mensen met wie je gamet.

Weet je wat ik mooi vind? Tijdens het gamen vallen heel veel sociale drempels weg.

William Boeva

Op school vroeger had ik niet heel veel vrienden, maar tijdens het gamen wel. Weet je wat ik mooi vind? Tijdens het gamen vallen heel veel sociale drempels weg. Ik speelde games samen met vijf gasten en het maakte niet uit hoe die eruitzagen en of ze Latijn of technische deden op school. Er was er één die het niet breed had thuis, en een andere net wel. Toen we elkaar op een LAN-party ontmoetten dacht ik ‘ik zou waarschijnlijk nooit met jou praten in het echte leven’. En toch zijn wij goede vrienden. Gamen gaat over de sociale klassen heen.

Gaan studeren, dat vond ik een verademing, dat was een soort reset.

William Boeva

Je bent dertig geworden en je show heet 'B30VA'. Je zegt dat het tijd is om afscheid te nemen van de oude William. Hoe was je als je twintig was?

Toen ik twintig was, studeerde ik rechten en begon ik met comedy. De middelbare school, dat is een mini-gemeenschap waarin iedereen zijn positie heeft. Gaan studeren, dat vond ik een verademing, dat was een soort reset. Op de unief heb je een nieuwe kans om mensen te leren kennen. Op mijn eerste dag in de aula zat ik als geeky nerd naast een sportieve gast, zo’n skater/surfer-type. Ik weet nog dat ik keek en dacht: amai, ik zou volgens mij nooit met jou babbelen als wij samen op de middelbare school hadden gezeten. ‘Gaan wij een pint drinken?’, zei hij na de les. ‘Awel ja’, zei ik. Hij is jarenlang een goeie maat gebleven.

Hoe ben je dan met comedy begonnen?

In het zesde middelbaar heeft mijn leerkracht Nederlands ons comedy laten zien. ‘Dat is precies wat ik wil doen’, bedacht ik toen. Je ziet... school is zo slecht nog niet hé. Ik ben met comedy begonnen toen ik begon te studeren, toen kwam Humo’s Comedy Cup en op den duur waren mijn studies niet meer met comedy te combineren.

Toen je twintig was, hoe dacht je dan dat je zou zijn op je dertigste?

Weet je... het leven gebeurt en dat stopt niet. Als ik zou teruggaan in de tijd, zou ik zeggen tegen mezelf: çava wel, maak je niet zoveel zorgen. Je bent echt niet zo slecht bezig. Als je twintig bent, dan denk je dat alles blijft zoals het is. Je staat er niet bij stil dat er dingen gaan veranderen, dat er mensen gaan verdwijnen en bijkomen. Daarom vergeet je soms wat te genieten.

Dit bericht bekijken op Instagram

Ik mis jullie

Een bericht gedeeld door William Boeva (@williamboeva) op

Wat ga jij als eerste weer doen als we weer buiten mogen?

Dan ga ik ons economisch systeem dienen! Dan rijd ik ergens ver op restaurant, naar de zee denk ik. Niet dat ik er vis ga eten, want dat lust ik niet graag. Ik ga ribbekes eten... en al mijn vrienden eens stevig vastpakken.

Lekker!

VIRUS MAG is het Instagram-magazine van WAT WAT

7 dagen op 7 brengen we verfrissende en interessante content om de lockdown mee door te komen. Interessante verhalen, vragen aan experten en leuke tutorials, … om jou beter te doen voelen. Check ons elke dag op @watwat_jijweet!

Tekst: Arkasha Keysers - Foto's: William Boeva - Coverfoto: Studio Edelweiss