"Na het vaccin voelde ik mij ziek, maar het was snel voorbij" | Jill B (19)

De weken voor mijn eerste vaccinatie waren spannend. Enerzijds omdat de vaccinatie dichterbij kwam en anderzijds omdat ik niet zeker was of ik dat echt wel wilde.

"Vaccinatie zal voor niemand verplicht zijn", kregen we langs elke weg te horen, maar toch voelde ik een zekere druk om het toch te laten doen. Overal waar ik ging, hingen posters en overal waar ik scrolde, kwam ik advertenties tegen.

Ook hoorde ik veel over hoe het leven na de vaccinatie er ging uitzien en dat je voor vele activiteiten gevaccineerd ging moeten zijn, wat in tegenstrijd is met het feit dat er geen vaccinatieplicht is.

Uiteindelijk besliste ik om het toch te doen. Niet voor mezelf, maar vooral om de bewoners te beschermen.

Jill B. (19)

Waar ik ook mee zat, was dat er eigenlijk super veel mensen vóór mij gevaccineerd moesten worden en dat ik een 'voordringer' leek omdat ik een van de eerste gevaccineerden in België ging zijn.

Uiteindelijk besliste ik om het toch te doen. Niet alleen voor mezelf, maar vooral omdat ik een student in een rusthuis ben. Ik zou dus niet alleen mezelf beschermen, maar ook de bewoners. Dat gaf de doorslag.

Na mijn 1e prik heb ik niets gemerkt. De plek waar ze geprikt hadden, voelde een beetje aan als een blauwe plek als je duwde, meer niet. Ik had zelfs geen stijve arm.

Jill B. (19)

Het moment was 'eindelijk' daar. Ik had totaal geen schrik en dacht dus ook nooit na over bijwerkingen. Het zou allemaal wel goed komen!

Aanmelden, aanschuiven en prik. Zo simpel was dat. Oh en na de prik toch even een kwartiertje blijven zitten voor eventuele bijwerkingen natuurlijk.

De dag zelf en de dagen die volgden op mijn eerste prik, heb ik niets gemerkt. Ik moest zoeken op welke plek ze hadden geprikt in mijn arm, niets te zien!

Als ik een beetje duwde op verschillende plekken, vond ik uiteindelijk het plekje waar ze geprikt hadden. Dit plekje voelde gewoon een beetje aan als een blauwe plek als je duwde, meer niet. Ik had zelfs geen stijve arm.

Na mijn 2e prik heb ik wel afgezien, maar ik wil zeker niemand schrik aanjagen. Na 1 dag was het ergste voorbij. En van de 7 studenten waren we maar met 2 die ziek waren. De anderen hebben niks voorgehad!

Jill B. (19)

Doordat de eerste prik zo goed was gegaan, had ik helemaal niet meer nagedacht over de tweede vaccinatie. De dag zelf had ik weer niks gemerkt. Alles was opnieuw goed verlopen.

Maar de nacht daarop heb ik zeer slecht geslapen: koud - warm - koud - warm... koorts? Geen idee, maar ik heb elk uur zien passeren. Mijn wekker stond om 5u55, want ik moest werken, maar ik was al om 5u opgestaan omdat slaap ver te zoeken was.

Toen ik aankwam op het werk nam ik even mijn temperatuur, zoals je dat elke keer moet checken voor je aan een shift begint. Ik had 40° koorts. Helemaal geschrokken van de hoge temperatuur keerde ik dan toch terug naar huis.

Terug mijn bed in, want slaap is het beste medicijn, toch? Ik werd rond 10u weer wakker met nog steeds hoge koorts. Mijn arm was deze keer helemaal opgezwollen en de plek waar ze hadden geprikt, verdween pas na enkele weken.

De hele dag heb ik afgezien. Ik kon amper bewegen en op sommige momenten had ik zelfs moeite met ademen. Ik dacht dat ik in het ziekenhuis zou belanden. Zo slecht had ik me nog nooit in mijn leven gevoeld, maar de dokter van de wachtpost kon me geruststellen dat het de dag nadien wel beter zou gaan. Ze had gelijk!

De dag nadien voelde ik mij stukken beter, maar ik ben een heel weekend niet onder de 38° koorts gezakt. Ik wil zeker niemand schrik aanjagen. De bijwerkingen hangen af van persoon tot persoon. Van de 7 studenten waren we maar met 2 die ziek waren. De anderen hebben niks voorgehad!

Nood aan een babbel?

Praat erover