"Plots moet je iemand helpen die onwel wordt"

Ik ben Elisabeth en ik ben vrijwilliger bij het Rode Kruis. Wat veel mensen niet weten, is dat het Rode Kruis veel verschillende functies heeft. Ik sta vooral op evenementen en dat vind ik het leukst. Dat kan van alles zijn: een fuif, een sportwedstrijd of een optreden, groot of klein. Soms is het gewoon rustig meegenieten, en soms moet je plots iemand helpen die onwel wordt. Je weet nooit hoe een avond zal verlopen. Het kan zelfs gebeuren dat je een spelletje Uno speelt en halverwege je kaarten moet neerleggen om te helpen.

De taken die je doet, hangen af van de opleiding die je hebt. Dat kan gaan van kleine wondjes verzorgen tot mensen begeleiden die flauwvallen, breuken stabiliseren of iemand opvangen die te veel heeft gedronken. Soms bel je familie of een ambulance. Af en toe is er ook een oproep voor grotere situaties, zoals bij een brand. Dan help je bijvoorbeeld met evacueren of water uitdelen.

Wat ik zelf heel fijn vind aan vrijwilliger zijn bij het Rode Kruis, is dat je er nooit alleen voor staat. Er zijn altijd collega’s om te helpen. Die collega’s worden na een tijd vrienden, en die vrienden voelen soms als familie.

Ik ben gestart met de opleiding “helper”. Die zag ik toevallig online verschijnen, gewoon als extra kennis. Zo ontdekte ik het team en merkte ik dat je mensen kan helpen en tegelijk ook kan ontspannen. Dat sprak me aan. Je kan later nog extra opleidingen volgen en zo doorgroeien en meer verantwoordelijkheid krijgen.

Intussen woon ik verder weg en ga ik niet meer zo vaak mee op dienst als vroeger. Toen ik zei dat ik me waarschijnlijk minder zou kunnen inzetten, mocht ik mijn uniform toch houden. Je weet maar nooit. Nu ga ik nog een paar keer per jaar mee. Elke keer ik er opnieuw sta, komen de herinneringen terug en denk ik dat ik het eigenlijk vaker zou moeten doen. Het blijft iets heel fijn om te doen.